Overlijdensbericht Ronald “Ron” Dell Davis

Ronald “Ron” Dell Davis, 84, uit Burlingame, Californië, een pionier op het gebied van

dyslexie en autisme, is op 28 augustus 2026 na een kort ziekbed vredig thuis overleden,

met zijn vrouw Alice, met wie hij 52 jaar getrouwd was, aan zijn zijde.

Ron wijdde zijn leven aan het ter discussie stellen van gangbare opvattingen over

dyslexie, autisme, intelligentie en menselijk potentieel. Op basis van zijn eigen

ervaringen met autisme en dyslexie ontwikkelde hij innovatieve, op sterke punten

gebaseerde benaderingen die hebben bijgedragen aan een verandering in de manier

waarop duizenden mensen en gezinnen leren omgaan met leermoeilijkheden en

autisme.

Zijn baanbrekende werk op het gebied van dyslexie begon decennia geleden en leidde

tot de ontwikkeling van de Davis-methode, waaronder programma’s voor het

overwinnen van dyslexie, ADHD, dyscalculie en autisme. Zijn baanbrekende boek, De

gave van dyslexie, gepubliceerd in 1994, werd een internationale bestseller, waarvan

meer dan een miljoen exemplaren werden verkocht en dat in meer dan 20 talen werd

vertaald. Later schreef hij De gave van leren, gevolgd door zijn autobiografie Dummy.

Hij was coauteur van Autisme en de kiem van verandering met Abigail Marshall en van

Counting On Fingers* met Richard Whitehead.

In 1995 richtten Ron en Alice de Davis Dyslexia Association International op om

counselors op te leiden in zijn Davis-methode. Zo konden steeds meer mensen over

heel de wereld zijn methode volgen. Wat begon met Rons baanbrekende ideeën,

groeide uit tot een internationale gemeenschap van erkende counselors die individuen

en gezinnen in meer dan 40 landen en in 30 talen ondersteunen.

Rons werk op het gebied van autisme lag hem bijzonder na aan het hart. De Davis-

autisme-benadering is voortgekomen uit zijn unieke begrip van autisme en zijn

overtuiging dat mensen met autisme ondersteund moeten worden door middel van

benaderingen die hun sterke punten erkennen, begrip kweken en hen helpen volledig

deel te nemen aan het leven dat zij zelf kiezen. Zijn werk heeft duizenden mensen met

autisme en hun gezinnen over de hele wereld geraakt.Rons invloed reikte veel verder dan zijn boeken en programma’s. Hij zette vraagtekens

bij de aanname dat dyslexie en autisme bepalend waren voor wat iemand kon leren of

bereiken. Hij moedigde mensen aan om verder te kijken dan beperkingen en

mogelijkheden te zien, en hij inspireerde generaties counselors om die visie voort te

zetten.

Ron zei vaak dat alle dingen die echt krachtig zijn, ook echt eenvoudig zijn, en zijn werk

weerspiegelt dat.

Ron laat niet alleen zijn vrouw Alice en zijn familie achter, maar ook een internationale

gemeenschap van counselors, collega’s, vrienden, cliënten en talloze mensen wier leven

door zijn werk is geraakt. Zijn nalatenschap leeft voort in de programma’s die hij heeft

ontwikkeld, de boeken die hij heeft geschreven en, het allerbelangrijkste, in de mensen

die blijven geloven dat ieder individu mogelijkheden heeft die verder reiken dan wat

anderen misschien zien.

Ron leeft voort met zijn vrouw Alice, zijn zonen Ray en Philip, vier kleinkinderen, vijf

achterkleinkinderen en zijn jongere broer Keith.